Polyglotte | RABAT en langues |
|
|
|
日本語 ラバト(Rabat)(アラビア語表記)は、アフリカにあるモロッコ(モロッコ王国)の首都。人口122万人(1993年)絨毯製造で有名である。町は大西洋に面し、Oued Bou Regreg 川の河口にある。 한국어 RABAT의 도시는 모로코의 자본 이다. 이 웹사이트는 도시에 총계로 바친다. 너는 여기 유용한 정보를 발견할 수 있는다. 즐기십시요! 汉语 RABAT 城市是摩洛哥的首都。这个网站完全致力城市。您能找到这里有用的信息。享用! ΕΛΛΗΝΙΚΑ Η πόλη RABAT είναι η πρωτεύουσα του Μαρόκου. Αυτός ο ιστοχώρος αφιερώνεται συνολικά στην πόλη. Μπορείτε να βρείτε εδώ τη χρήσιμη ουσία. Απολαύστε! РУССКО Город RABAT будет столицей Марокко. Это website полно предназначено к городу. Вы можете найти здесь полезное вещество. Насладитесь! DEUTSCH Rabat ist die Hauptstadt Marokkos und mit 1.622.860 Einwohnern (Stand: 2004) nach Casablanca zweitgrößte Stadt des Landes. Rabat
ist Sitz des Ober- und Unterhauses Marokkos, Sitz der Regierung und
Residenzstadt des marokkanischen Königs. Rabat ist die vierte der so
genannten Königsstädte, Städte in denen die Sultane und Könige Marokkos
im Laufe der Jahrhunderte abwechselnd residierten, so dass diese sich
zu Großstädten entwickeln konnten. Geschichte Rabats Das Mündungsgebiet des Oued Bou-Regreg war schon in vorgeschichtlicher Zeit besiedelt. Bereits in der Zeit um 300 v. Chr. existierte im Gebiet der Chellah ein punischer Hafen, über den Handel mit Karthago betrieben wurde. Rabats eigentliche Geschichte beginnt jedoch mit
der Errichtung einer Klosterburg, einer Ribat, an der Stelle der
heutigen Kasbah im 10. Jahrhundert. Etwa einhundert Jahre später wurde
auch die Stadt Salé am anderen Ufer des Bou-Regreg gegründet. Im Jahre
1146 wurde die Küstenregion Marokkos durch den Almohaden Abd al-Mumin
annektiert. Er ließ Salé zerstören, Rabat jedoch ausbauen, wobei auch
die Oudaïa-Kasbah entstand. Kalif Yaqub al-Mansur
(1184-1199) ließ den Rabat großzügig ausbauen, eine große
Hassan-Moschee errichten und Rabat zur Hauptstadt seines Reiches
erheben. Nach Yaqubs Tod wurden dessen Pläne jedoch nicht länger
verfolgt und die Residenz der Almohaden wieder nach Marrakesch verlegt.
Aus jener Epoche existieren heute noch der Hassan-Turm und Reste der
damaligen Stadtmauer Rabats. Unter den nachfolgenden Herrscherdynastien
des Landes – insbesondere den Meriniden – kam es zu einer
Vernachlässigung Rabats und Salés, die sich auch in der
wirtschaftlichen Situation der Städte niederschlug. Zu
einem unerwarteten Aufschwung Rabats und Salés kam es im 17.
Jahrhundert, als moriskische Flüchtlinge aus Spanien sich in den
Städten ansiedelten. Beflügelt durch die wirtschaftliche Blüte
schlossen sich Rabat und Salé 1627 zur unabhängigen Republik Bou-Regreg
zusammen. In der Folge stieg der Reichtum der Städte durch Freibeuterei
und Sklavenhandel, so dass in diese Epoche auch die Errichtung der
Medina von Rabat fällt. 1666 wurde die Republik Bou-Regreg von den
Alawiden eingenommen, die Freibeuterei stellte sich jedoch nicht ein,
so dass die Freibeuter von Salé auch in den folgenden hundert Jahren
fremde Schiffe kaperten. 1755 wurden große Teile der Stadt durch ein
Erdbeben zerstört. Zehn Jahre später, im Jahr 1765, folgten weitere
Zerstörungen in Form eines französischen Vergeltungsschlages auf Grund
der nicht enden wollenden Piraterie. Mit dem sich
daraufhin einstellenden Niedergang der Piraterie kam es abermals zum
Niedergang von Rabat und Salé, aus dem sich Rabat – nicht jedoch Salé –
erst im 20. Jahrhundert befreien konnte, da es unter dem französischen
Protektorat 1912 vom General Lyautey zum Verwaltungshauptsitz Marokkos
bestimmt wurde. Sultan Mulai Abd al-Hafiz verlegte daraufhin den Sitz
des Alawidenhofes von Fes nach Rabat. Wie sein Vater, so residiert auch
der derzeitige König, Mohammed VI. den größten Teil des Jahres in Rabat. ESPAÑOL Rabat
(en árabe, Ar-Ribat): capital del Reino de Marruecos, situada en la
costa atlántica, en la orilla sur de la desembocadura del río Bu
Regreg, que la separa de la vecina ciudad de Salé. Tiene una población
de 787.745 habitantes (censo de 1994). El núcleo original
de la ciudad fue el campamento fortificado o ribat construido por el
sultán almohade Abd al-Mumin en 1150, aprovechando una alta pared
rocosa que domina la desembocadura del río. El lugar fue base para
incursiones almohades en la Península Ibérica y fue bautizado como
Ribat al-Fath o Campamento de la Victoria. En 1198 su
nieto Yaqub al-Mansur proyectó la construcción de una gran ciudad que
se extendía sobre más de cuatrocientas hectáreas, rodeada de imponentes
murallas con grandes puertas y sobre la que debía erigirse la mezquita
más grande del Mágreb, la de Hasan. En 1260 el rey español Alfonso X de Castilla conquista e incendia la ciudad. La ciudad no llegó a albergar el gran número de habitantes para la que fue construida, y desde el fin del imperio almohade a finales del siglo XIII hasta el siglo XVII su importancia decreció considerablemente. De este periodo data la necrópolis de Chellah, situada extramuros de la ciudad. A partir de 1610 en Rabat y la vecina Salé se
instalaron numerosos refugiados moriscos expulsados de España, lo que
revitalizó la ciudad. Durante algunas décadas, Rabat (conocida en
Europa como Salé la Nueva) y Salé conformaron la llamada República de
las Dos Orillas, dedicada fundamentalmente a la actividad corsaria
contra barcos cristianos. Terminó en 1666, al ser tomado el estuario
por los alauíes, dinastía que gobernaría Marruecos en lo sucesivo. Salé
mantuvo la actividad corsaria hasta 1829. En 1912 el mariscal Lyautey eligió Rabat como capital administrativa del Protectorado Francés. ESPERANTO Rabat,
estas la cefurbo de Maroko, atlantika haveno, en la buso de la Bu
Regreg; 520 000 logantoj (pli ol 800 000 log. kun la antauurboj).
Administra, komerca kaj industra centro. Monumentoj de la 11-a jarcento
gis la 18-a jarcento. Muregoj (11-a jarcento) kun fortigitaj pordegoj.
Muzeoj. NEDERLANDS Rabat
is de hoofdstad van Marokko. De stad heeft 717.000 inwoners (2001); in
de agglomeratie wonen iets minder dan 2 miljoen mensen (7,6% van de
totale Marokkaanse bevolking). Rabat ligt aan de Atlantische Oceaan op
de linkeroever van het Bou Regreg estuarium, tegenover de plaats Salé.
Als gevolg van dichtslibben neemt de betekenis van de haven af, maar
Rabat heeft nog steeds een belangrijke textielindustrie. De
plaats van het huidige Rabat is al heel lang bewoond. De stad stond
tijdens de Romeinse periode bekend als Sala. Er werd rond 700 een
versterking gebouwd. In 1150 bouwde de Almohadische sultan 'Abd
al-Mumin hier een burcht (de latere Kasbah van Oudaïa), een moskee, en
een verblijf. Het geheel werd een een ribat genoemd, een vesting. De
huidige naam komt van Ribat Al Fath, wat "het kamp van de overwinning"
betekent. Ya'qub al-Mansur, een kleinzoon van 'Abd al-Mumin, liet de
vesting uitbreiden tot een ommuurde stad die diende als basis voor de
Almohadische expedities in Andalusië. Na 1253 volgde een
periode van achteruitgang, omdat Fès tot hoofdstad was gekozen. Toen de
Spaanse koning Filips II in 1609 besloot de Moren uit te wijzen, vonden
duizenden van hen een schuilplaats in Rabat. Onder de dynastie van
Alawieten begon voor de stad een periode van groei. In
1912 werd Rabat de hoofdstad van het Franse protectoraat Marokko en de
zetel van de resident. Na de onafhankelijkheid van Marokko in 1956
bleef Rabat de belangrijkste stad. In Rabat is de Mohammed V Universiteit gevestigd. POLSKI Rabat (Ar-Ribat), miasto i stolica Maroka, polozone na zachodzie kraju nad Oceanem Atlantyckim. Liczba mieszkanców: 1,5 mln. Zespól miejski Rabat-Sale 1,742 mln mieszkanców. Duzy
osrodek przemyslowy (chemiczny, metalowy, spozywczy, skórzany,
odziezowy) i rzemieslniczy (dywany, bizuteria, ceramika). Rabat jest
takze waznym centrum turystyki. W miescie znajduje sie wazny port morski i wezel komunikacyjny z miedzynarodowym portem lotniczym. Historia Mauzoleum Mohammeda V (1909-61)Zalozone przez w roku 1150 przez sultana Abd Al-Mumina z dynastii Almohadów, w poblizu wczesniejszej rzymskiej osady Sala Colonia. Bylo to ufortyfikowane obozowisko dla wypadów wojennych na Pólwysep Iberyjski. Od poczatku XVII wieku osiedlanie sie muzulmanów wypedzanych przez chrzescijanskich wladców z terenów Pólwyspu Iberyjskiego. Przez stulecia centrum piractwa w zachodniej czesci Morza Sródziemnego. W roku 1911 okupacja francuska. Od 1912 roku miasto stalo sie stolica Maroka, kolonii francuskiej. Po uzyskaniu niepodleglosci w 1956 roku Rabat zostal stolica niepodleglego panstwa. Zobacz tez: historia Maroka Zabytki i turystyka Pozostalosci budowli rzymskich (mury obronne, forum, termy, resztki budowli publicznych). cytadela (kasba) (XII-XVII wiek) meczet grobowy (XIII wiek) mury z bramami (XIV wiek) Palac królewski Dar el-Makhzen z XVIII wieku mauzolea (m.in. Hassana i Mohammeda V) meczet Essouna Grand (1785) meczet Hassana z XII wieku, czesciowo zrujnowany z 55-metrowym, nieukonczonym minaretem Muzeum Antyków liczne madrasy laznie (XIV wiek) Centrum kultury islamu: uniwersytet im Mohammeda V, konserwatorium, instytut jezyka arabskiego, biblioteka narodowa, liczne muzea. PORTUGUÊS Rabat
ou Rebate (ar-Ribat em árabe) é a capital de Marrocos. Localiza-se na
costa do Atlântico. Tem cerca de 1550 mil habitantes. Tornou-se cidade
imperial em 1660 e foi a capital do protectorado francês de Marrocos
entre 1912 e 1956. ROMANA Rabat,
populatie 787,745 (1994), este capitala Regatului Maroc. Orasul este
situat pe coasta Oceanului Atlantic la gura estuarului Bou Regreg. Din
pacate, probleme cu aluviunile au diminuat rolul orasului ca port, dar
totusi în timp, aici s-a dezvoltat o importanta industrie textila. Pe
acest loc s-au stabilit populatii înca din antichitate. A devenit o
fortareata musulmana în circa 700. Înainte de dobândirea independentei
marocane în 1956, Rabat era capitala Protectoratului Francez al
Marocului. Universitatea Mahomed al V-lea se afla în oras.
يرجع
تاريخ مدينة الرباط إلى فترات تاريخية مختلفة، إلا أن التأسيس الأولي للمدينة يعود
إلى عهد المرابطين الذين أنشأوا رباطا محصنا ، ذلك أن هاجس الأمن كان أقوى العوامل
التي كانت وراء هذا الإختيار ليكون نقطة لتجمع المجاهدين، ورد الهجومات
البورغواطية.
خلال العهد الموحدي عرفت المدينة إشعاعا تاريخيا وحضاريا، حيث تم تحويل الرباط (الحصن) على عهد عبد المومن الموحدي إلى قصبة محصنة لحماية جيوشه التي كانت تنطلق في حملات جهادية صوب الأندلس. وفي عهد حفيده يعقوب المنصور، أراد أن يجعل من رباط الفتح عاصمة لدولته، وهكذا أمر بتحصينها بأسوار متينة. وشيد بها عدة بنايات من أشهرها مسجد حسان بصومعته الشامخة. وفي القرن الرابع عشر بدأت الرباط تعرف اضمحلالا بسبب المحاولات المتتالية للمرنيين للاستيلاء عليها. وإنشاؤهم لمقبرة ملكية بموقع شالة لخير دليل على ذلك. وفي عهد السعديين 1609 سمح للمسلمين القادمين من الأندلس بالإقامة بالمدينة، فقاموا بتحصينها بأسوار منيعة والتي ما زالت تعرف بالسور الأندلسي. وفي هذا العهد تم توحيد العدوتين (مدينة الرباط وسلا) تحت حكم دويلة أبي رقراق، التي أنشأها الموريسكيون. ومنذ ذلك الحين اشتهر مجاهدوا القصبة بنشاطهم البحري، وعرفوا عند الأوربيين باسم "قراصنة سلا" وقد استمروا في جهادهم ضد البواخر الأوربية إلى غاية سنة 1829. شالة بقيت شالة مهجورة منذ القرن الخامس حتى القرن العاشر الميلادي حيث تحول الموقع إلى رباط يتجمع فيه المجاهدون لمواجهة قبيلة برغواطة. لكن هذه المرحلة التاريخية تبقى غامضة إلى أن اتخذ السلطان المريني أبو يوسف يعقوب سنة 1284م من الموقع مقبرة لدفن ملوك وأعيان بني مرين حيث شيد النواة الأولى لمجمع ضم مسجدا ودارا للوضوء وقبة دفنت بها زوجته أم العز. حضيت شالة على عهد السلطان أبي الحسن باهتمام بالغ. أما ابنه السلطان أبو عنان فقد أتم المشروع، فبنى المدرسة شمال المسجد والحمام والنزالة وزين أضرحة أجداده بقبب مزخرفة تعتبر نموذجا حيا للفن المعماري المتميز لدولة بني مرين. تراجعت شالة مباشرة بعد قرار المرينيين بإعادة فتح مقبرة القلة بفاس، فأهملت بناياتها، بل وتعرضت في بداية القرن الخامس عشر الميلادي للنهب والتدمير لتحتفظ بقدسيتها العريقة وتعيش بفضل ذكريات تاريخها القديم على هامش مدينة رباط الفتح ، وتصبح تدريجيا مقبرة ومحجا لساكنة المنطقة، بل معلمة تاريخية متميزة تجتذب الأنظار. في القرن الرابع عشر الميلادي (1339) أحيط الموقع بسور خماسي الأضلاع مدعم بعشرين برجا مربعا وثلاث بوابات أكبرها وأجملها زخرفة وعمارة الباب الرئيسي للموقع المقابل للسور الموحدي لرباط الفتح. أما داخل الموقع فقد تم تشييد أربع مجموعات معمارية مستقلة ومتكاملة تجسد كلها عظمة ومكانة مقبرة شالة على العهد المريني. ففي الزاوية الغربية للموقع ترتفع بقايا النزالة التي كانت تأوي الحجاج والزوار. وفي الجزء السفلي تنتصب بقايا المقبرة المرينية المعروفة بالخلوة، والتي تضم مسجدا ومجموعة من القبب أهمها قبة السلطان أبي الحسن وزوجته شمس الضحى، والمدرسة التي تبقى منارتها المكسوة بزخرفة هندسية متشابكة ومتكاملة وزليجها المتقن الصنع نموذجا أصيلا للعمارة المغربية في القرن الرابع العاشر. في الجهة الجنوبية الشرقية للموقع يوجد الحمام المتميزبقببه النصف دائرية، التي تحتضن أربع قاعات متوازية: الأولى لخلع الملابس والثانية باردة والثالثة دافئة و الرابعة اكثر سخونة. أما حوض النون، فيقع في الجهة الجنوبية الغربية للخلوة وقد كان في الأصل قاعة للوضوء لمسجد أبي يوسف، وقد نسجت حوله الذاكرة الشعبية خرافات وأساطير جعلت منه مزارا لفئة عريضة من ساكنة الرباط ونواحيها. السور الموحدي شيد هذا السور من طرف السلطان يعقوب المنصور الموحدي، حيث يبلغ طوله 2263م، وهو يمتد من الغرب حتى جنوب مدينة الرباط، ويبلغ عرضه 2.5م وعلوه 10 أمتار وهذا السور مدعم ب 74 برجا، كما تتخلله 4 أبواب ضخمة باب لعلو، باب الحد، باب الرواح، وباب زعير السور الأندلسي شيد على عهد السعديين من طرف المورسكيين، يقع على بعد21م تقريبا جنوب باب الحد، ليمتد شرقا إلى برج سيدي مخلوف، وهو يمتد على طول 2400م. وقد تم هدم جزء من هذا السور 110م بما فيه باب التبن، والذي يعتبر الباب الثالث لهذا السور مع باب لبويبة وباب شالة. وهو على غرار السور الموحدي مدعم بعدة أبراج مستطيلة الشكل تقريبا، ويبلغ عددها 26 برجا، وتبلغ المسافة بين كل برج 35 مترا. قصبة الأوداية كانت الأوداية في الأصل قلعة محصنة، تم تشييدها من طرف المرابطين لمحاربة قبائل برغواطية، ازدادت أهميتها في عهد الموحدين، الذين جعلوا منها رباطا على مصب وادي أبي رقراق، وأطلقوا عليها إسم المهدية. بعد الموحدين أصبحت مهملة إلى أن استوطنها الموريسكيون الذين جاءوا من الأندلس، فأعادوا إليها الحياة بتدعيمها بأسوار محصنة. وفي عهد العلويين عرفت قصبة الأوداية عدة تغييرات وإصلاحات ما بين ســــــــنة (1757-1789)، وكذلك ما بين سنة (1790 و 1792). وقد عرف هذا الموقع تاريخا متنوعا ومتميزا، يتجلى خصوصا في المباني التي تتكون منها قصبة الأوداية. فسورها الموحدي وبابها الأثري (الباب الكبير) يعتبران من رموز الفن المعماري الموحدي. بالإضافة إلى مسجدها المعروف بالجامع العتيق، أما المنشآت العلوية فتتجلى في الأسوار الرشيدية، والقصر الأميري الذي يقع غربا وكذلك منشئتها العسكرية برج صقالة. مسجد حسان يعد واحدا من بين المباني التاريخية المتميزة بمدينة الرباط التي تقع عليها عين الزائر، شيد من طرف السلطان يعقوب المنصور الموحدي، كان يعتبر من أكبر المساجد في عهده. لكن هذا المشروع الطموح توقف بعد وفاته سنة 1199، كما تعرض للاندثار بسبب الزلزال الذي ضربه سنة 1755م. وتشهد آثاره على مدى ضخامة البناية الأصلية للمسجد، حيث يصل طوله 180 مترا وعرضه 140 مترا، كما تشهد الصومعة التي تعد إحدى الشقيقات الثلاث لصومعة الكتبية بمراكش ، والخيرالدا بإشبيلية على وجود المسجد وضخامته. هي مربعة الشكل تقف شامخة حيث يصل علوها 44 مترا، ولها مطلع داخلي ملتو، يؤدي إلى أعلى الصومعة ويمر على ست غرف تشكل طبقات. وقد زينت واجهاتها الأربع بزخارف ونقوش مختلفة على الحجر المنحوت وذلك على النمط الأندلسي المغربي من القرن الثاني عشر. ![]() |
| < Précédent |
|---|